Posts tonen met het label goedkoop. Alle posts tonen
Posts tonen met het label goedkoop. Alle posts tonen

zondag 27 oktober 2013

Duurzaam Prijzen met het Basisinkomen

Dit is een vertaling van Economist's Journey to Life Day 239: Sustainable Pricing with Basic Income Guaranteed
- See more at: http://economistjourneytolife.blogspot.tw/2013/07/day-239-sustainable-pricing-with-basic.html#sthash.81PE7fie.dpuf
- See more at: http://economistjourneytolife.blogspot.tw/2013/07/day-239-sustainable-pricing-with-basic.html#sthash.81PE7fie.dpuf
- See more at: http://economistjourneytolife.blogspot.tw/2013/07/day-239-sustainable-pricing-with-basic.html#sthash.81PE7fie.dpuf
- See more at: http://economistjourneytolife.blogspot.tw/2013/07/day-239-sustainable-pricing-with-basic.html#sthash.81PE7fie.dpuf

Wanneer we kijken hoe de prijzen door de geschiedenis heen bepaald zijn, kunnen we zien dat voor de meesten door de tijd heen (tot aan de laatste 50-100 jaar) de prijzen werden vastgesteld in het belang van de eigenaar van het product/dienst, waarbij degenen die aan de producten werkten minuscule lonen werden gegeven. Vroeger, hadden we zo veel mensen die in absolute armoede en ontbering leefden dat elk loon - ook al was het vrijwel niks - 'goed genoeg' voor hen was om de baan te nemen.

Als mensen moe begonnen te worden van hun belachelijke lonen en rottige arbeids-omstandigheden, konden de ondernemers hen altijd gewoon ontslaan en hen vervangen door mensen die slechter af waren en dus niet 'zoveel zouden klagen'. Met onze neiging in de samenleving in de richting van verdeeldheid en discriminatie,  was er altijd een bepaalde soort groep lager op de ladder, of ze nu van een ander ras waren, onlangs geëmigreerd, ander geslacht, lagere klasse, ... - er was altijd wel een kerel in een vreselijkere situatie die het werk zou nemen - en dus kwam er nooit een echte verandering tot stand in termen van iedereen die samen staat ​​voor een leefbaar loon. Veel van ditzelfde scenario vindt nog steeds plaats in de wereld - waar het 'uit het zicht' plaatsvindt en dus 'out of mind'. Waar slaven en minderheden nu zijn vervangen door vervreemde arbeidskrachten in het buitenland. Zolang als 'wij het niet zijn' en 'niet onder onze neus'  is - lijken we er niet om te geven.


Als we kijken naar het concept van het minimumloon, dit is een vrij nieuw concept als we het in de context van onze hele geschiedenis plaatsen. Nog niet zo lang geleden, werd het idee van een minimumloon in de Verenigde Staten zelfs als 'ongrondwettelijk' gesteld, omdat het de reikwijdte van de 'vrijheid' in de contracten beperkte. Dus de vrijheid waarbij iemand een contract ingaat, werd belangrijker geacht dan de vrijheid voor iemands Leven, voor de vrijheid van het verdienen van een leefbaar loon, waarbij je jezelf kunt onderhouden.


Dus ook al hebben we nu bepaalde beschermende punten op zijn plaats, zoals de Verklaring van de Rechten van de Mens en allerlei Verdragen die verondersteld worden onze waardigheid en welzijn  te waarborgen en beschermen - we lijken nog steeds te verschuiven in onze 'oude manier' van dingen doen, waar we meer geven om de vrijheid van het contract, de vrijheid van het ondernemingsklimaat dan wij doen over de vrijheid van onze eigen Mensenrechten. Na al die jaren van zogenaamde 'progressie', zijn we er nog steeds niet in geslaagd om het simplistische verband dat tussen prijzen en lonen bestaat te zien en begrijpen.


Velen van ons die een bepaald loon verdienen, moeten nog steeds voorzichtig zijn voor onze uitgaven. Omdat onze lonen niet verzekerd zijn en zeer waarschijnlijk lager dan wat we zouden willen - zijn we kieskeurig met onze uitgaven en gaan op zoek naar het 'goedkope spul'. Hoe meer goedkope spullen we kopen, hoe meer spullen we kunnen krijgen voor ons geld. Het lijkt een rationele beslissing, volgend op 'omdat ik zo weinig geld heb, kan ik beter dingen kopen die weinig geld kosten , zodat ik kan in ieder geval mijn aankopen kan 'maximaliseren' met het weinige dat ik heb'. Omdat we aan het aanschaffen en kopen zijn van een beginpunt van angst, een startpunt van gebrek - zoeken we naar wat goedkoop is. Echter, we slagen er niet in om te zien dat de dingen alleen 'goedkoop' kunnen zijn, indien ergens langs de productielijn,  andere dingen 'goedkoop' werden gemaakt - wat in de meeste gevallen zal zijn = het loon. Dus omdat we goedkope lonen hebben kopen we goedkope spullen en handhaven onze goedkope lonen omdat dat is wat we ondersteunen door middel van het kopen van goedkope dingen. Het is een cyclus die zichzelf voedt.


Wanneer we onze boodschappen en aankopen doen, kijken we alleen naar de prijzen in relatie tot onze eigen zak. We vergeten dat er een andere partij bij betrokken is zoals degenen die hebben deelgenomen aan het creatieproces, wiens lonen betaald en opgenomen moeten worden in de prijs van goederen en diensten. Wij geven alleen maar om 'de beste deal' waar we blij zijn als we iets heel goedkoop kregen en ons vervolgens bedrogen voelen als we ontdekken dat we meer betaald hebben voor iets, waar we minder hadden kunnen betalen. We hebben niet door dat voor ons om onze happy/winnende ervaring te hebben bij het krijgen van een 'goede deal', iemand anders moet worden bedrogen -- waar zij nu minder dan de werkelijke waarde betaald worden als een levende, ademende, werkende, bijdragend mens.


In de moderne samenleving, zijn de meeste van ons zowel de consumenten en de werknemers. Wij zijn degenen die het gevoel hebben alsof we winnen als we goedkope dingen kunnen kopen en wij zijn degenen die het gevoel hebben alsof we verliezen/bedrogen worden wanneer we ons salaris ontvangen.


De enige manier voor ons om een gezonde relatie naar consumptie te hebben en onze eigen waardigheid als mens als zijnde complex betrokken bij de creatie van producten voor consumptie - is door prijzen rechtstreeks te verbinden met duurzame leefbare lonen. De prijzen moeten niet eerst ingesteld worden, waarbij we alleen achteraf de 'restjes' aan het personeel geven. Leefloon moet eerst komen en niet voor onderhandeling vatbaar zijn bij de vaststelling en berekening van prijzen. Het zou ronduit illegaal moeten worden om een product of dienst op een manier te prijzen die het loonniveau van een individu vermindert tot minder dan dat van een duurzaam/minimum leefbaar loon - omdat dit een directe inbreuk op iemands recht op leven zou zijn.


Als onderdeel van de implementatie van een Basisinkomen Gegarandeerd, zouden Prijzen dus in de eerste plaats moeten dienen om leefbare lonen te ondersteunen en mag pas in de tweede plaats (of helemaal niet) worden toegepast in de richting van het doel van de bevordering van de mededinging in de naam van het bedrijf. Als iedereen op een Basisinkomen leeft of op zijn minst een minimumloon, kan iedereen zich deze vorm van duurzaam prijzen veroorloven (anders dan in het huidige systeem, waarbij voor vele huishoudens 'fair trade' producten simpelweg iemands budget overschrijden) en kunnen we een systeem hebben waar we anderen hun arbeid ondersteunen als een bijdrage aan de samenleving op de manier waarop we zouden willen worden gewaardeerd en ondersteund. 


zondag 15 september 2013

Basisinkomen Gegarandeerd is de Toekomstige Kapitalistische Revival

FinancielecrisisNeem een ​​stuk papier en werk het uit voor jezelf, er is niets ooit gratis. Het kost tijd wat arbeid is, het vergt grondstof, het kost geld, het kost productie - dus wat je ook 'gratis' krijgt daar ben je in feite voor aan het betalen, er is niets ooit gratis. 

En omdat we zoveel waarde aan deze gratis illusie hebben gegeven, is vrijheid een illusie geworden en bestaat niet meer. De mens is niet vrij, want we zijn verontreinigd door gratis spullen.

Ik heb het geluk gehad om op de planeet Aarde te zijn toen de verschijnselen van de 'gratis spullen' huisgehouden had met het economische systeem van de wereld, dus zal ik je door de punten heen wandelen. Op een aantal van de punten kan het zijn dat je reageert, onderzoek het, schrijf het op en doe wat eenvoudige wiskunde, zodat je voor jezelf kunt zien wat ik deel. Dus, ik ben opgegroeid in een middenklasse huis waar mijn vader een kapitalist was in de ware zin van het woord, iemand die een bedrijf runt voor de winst, maar ervoor zorgde dat bijvoorbeeld zijn werknemers goed werden verzorgd. Gedurende deze tijd kwam er een ​​nieuw fenomeen op aarde, het fenomeen dat gepromoot werd door de bedrijven, gebaseerd op het monopoliespel de ideologie van een 'gratis pas', de ideologie van 'koop één en krijg één gratis'. Deze ideologie is eigenlijk gebaseerd op een spiritueel idee dat volledig verkeerd geïnterpreteerd was. De boodschap van Jezus 'geef als je zou willen ontvangen' dat werd veranderd in 'geef gratis/voor niets, zodat je gratis/voor niets kunt ontvangen' - en uiteraard kun je de wiskunde hiervoor doen, plotseling heeft niemand nog iets want alles wat beweegt is dat wat je 'gratis' geeft en de accumulatie van een vorm van grondstof als geld waarmee je een bepaalde individuele keuzevrijheid kunt funderen wordt verwijderd.


Dat is waarom bijvoorbeeld een Grondstofgebaseerde Economie gebaseerd op geen geld, wat betekent 'vrij/gratis geven aan elkaar' ​​niet kan werken, omdat het extreme controle vergt omdat er simpelweg niet genoeg mensen in elkaars omgeving zijn om ervoor te zorgen dat iedereen genoeg van alles heeft. Deze extreme controle zal de individuele vrijheid volledig verwijderen, omdat je totale overleving afhankelijk zal zijn van absolute informatiecontrole. Anders, zullen de middelen die je nodig hebt om te overleven jou niet bereiken, omdat er  niet genoeg mensen in je omgeving zullen zijn die de dingen kunnen die je moet doen om een ​​bepaalde vorm van een menswaardig bestaan ​​te kunnen hebben. Als de grondstofgebaseerde  mensen hun wiskunde doen en hun onderzoek doen en naar de menselijke natuur kijken en kijken naar de fysieke relaties die nodig zijn om een ​​waardig leven te voorzien waar je afhankelijk bent van de acties van een ander om jou gratis te geven en je hebt weinig tijd = je hebt een probleem.


Geld is zoals zonlicht, het accumuleert tijd in een gecomprimeerde vorm zoals zonlicht door middel van de bomen energie accumuleert in een gecomprimeerde vorm en dan uiteindelijk door de tijd wordt het olie en de olie wordt een energie die een economie laat lopen. Geld is als olie, het is dezelfde soort verschijnsel, iets heel verbazingwekkends dat de mens uitgevonden heeft zonder inzicht in de fysieke capaciteit of hoe het effectief te gebruiken. In plaats daarvan werd het op een manier gecalculeerd die slechts enkelen laat profiteren en die paar die voordeel hebben hebben geen benul met welke kracht ze echt werken. Maar we kunnen in de wereld zien dat de kracht van geld schade kan aanrichten aan de samenleving als het niet op een manier gebruikt wordt die is gebaseerd op het ontwerp dat het werkelijk functioneert als wat een vorm van samengeperste energie is, een vorm van samengeperste arbeid, een vorm van energie die individuele vrijheid geeft en dat op een bepaalde manier wordt begrepen door een paar. Maar het systeem biedt geen ondersteuning aan de geldcapaciteit om het voor iedereen beschikbaar te maken - dat is wat basisinkomen zal doen en dat is de reden waarom basisinkomen de individuele vrijheid zal versterken en toch tegelijkertijd zorgt voor een waardig effectief leven voor iedereen en een einde brengen aan armoede.


In de jaren '70 vooral escaleerde dit fenomeen van gratis spullen. En vanaf de jaren '70, wat nog een tijd was waar er veel individuele bedrijven waren, begonnen deze individuele bedrijven langzaam maar zeker te verdwijnen en de capaciteit voor mensen om in staat te zijn in diensten te voorzien naar hun medemens - op een manier die hen zou toestaan ​​om ook  een fatsoenlijk leven te verdienen - begon te verdwijnen, omdat ze niet konden concurreren met de monopoliserende globalisatie-ideologie van het bedrijfsleven. Deze zouden de gecomprimeerde tijd produceren als product door middel van goedkope arbeid, daarmee uiteraard de waarde van de arbeid niets waard te maken en het vervolgens beschikbaar te maken aan de consument - hetgeen de persoon aan het eind van de keten is - tegen zo'n goedkope prijs dat je basis-individuele bedrijven begonnen te sluiten. En dat gebeurt nu zelfs een ​​aantal van de grotere bedrijven, mensen die op een bepaalde manier dit concept  begrepen, maar niet kunnen concurreren met de enkele laatste monopoliserende factor waar men alles regelt: alle middelen, alle arbeid, alle productie en het dan verstrekken tegen een dergelijke goedkope prijs, dat ze denken dat ze iets 'aardigs' doen met het gratis weggeven.


En dit was allemaal omwille van een spirituele boodschap, de boodschap van Liefde. 'Liefde is alles wat er is' echter diezelfden die dat beweerden, zouden geld vragen voor hun boodschap - of het nu een boek is of een seminar of een lied, wat ze ook doen - ze vragen er geld voor, de wortel van alle kwaad. Als hun boodschap waar was = ze zouden dit om niet/gratis moeten verstrekken en hopen dat ze genoeg in ruil zullen krijgen voor wat ze gratis geven. Maar mensen weten al dat dat niet gaat gebeuren, dus rekenen ze geld. Maar dezelfde boodschap gaat verder en je zult dezelfde ideologie van liefde in de bedrijven zien, ze gebruiken dit in kleur, in het ontwerp om de mens te verleiden het weinige dat ze beschikbaar hebben uit te geven in een steeds verder afnemend werkgelegenheidsscenario waar er geen feitelijke toename in de salarissen is, met uitzondering van de weinigen aan de top. Ze verleiden die almaar afnemende koopkracht door middel van het presenteren van ideologieën van liefde en dat alles gebeurt in samenwerking met de overheid die probeert te voorkomen dat mensen banen verliezen, het bedrijfsleven ondersteunen, dagen creëren waar er winkelfuifen zijn zoals Kerstmis, Valentijnsdag, Vaderdag en Moederdag - allemaal gebaseerd op het idee van de liefde waar je 'Iemand een cadeau voor niets moet geven - maar je moet het kopen'. Deze liefde die je geeft kost je geld en als je het geld niet hebt om het te doen dan kan je niets geven. Inmiddels is dit de oorzaak voor massale werkloosheid wereldwijd.


Ik daag degenen uit die 'Liefde en Licht' presenteren om vanaf dit moment voortaan: geef alles wat ze doen voor niets. Je publiceert een boek: geef het gratis, als je readings doet als een medium: geef het gratis - alles moet je gratis doen, want dat is de aard van deze liefde die je belijdt en 'geld is een illusie' dus weiger al het geld en laten we zien hoe lang je kunt overleven op liefde en licht en hoe ver je waanidee zal gaan.
 

Uiteraard is met de Tweede Wereldoorlog een bizar verschijnsel geopend: dat als je een heel land op de productie van Oorlogsmachinerie, de oorlogsindustrie richt, er een paar mensen een hoop geld verdienen! Dat is heel bizar, want als er oorlog is behoort niemand er geld aan te verdienen omdat iedereen eigenlijk in feite met de oorlog bezig is en ze doen het zogenaamd voor hun land en vaderlandsliefde ... nee dat is niet wat er gebeurd is. Sommigen werden erg rijk en ze merkten hoe gemakkelijk het is om op deze manier geld te verdienen en dus, zijn ze gewoon bezig geweest het hele oorlogsding gaande te houden, omdat ze op die manier het allemaal kunnen hebben. Het is als een bizarre psychologie waar een paar voordeel behalen en ze het rechtvaardigen en ze het zelfs spiritueel zullen rechtvaardigen dat ze dingen goedkoper aan het produceren zijn en ze daarom iets goed aan het doen zijn. Maar nu dat de wereld het stadium aan het bereiken is waar de werkloosheid - dat is wanneer je niet genoeg hebt om een ​​fatsoenlijk leven te hebben wat al meer dan 50% van de wereldbevolking is - is de situatie weer op weg naar de enige manier waarop de machthebbers weten hoe geld te genereren hetgeen oorlog is. En diegenen in the land of the brave begaan deze wreedheden al voor meer dan 50 jaar nu sinds de Tweede Wereldoorlog eindigde en de mensen die ervan profiteren - wat slechts een deel van één samenleving is - steunen dit omdat Macht je een bizar idee van geluk geeft. Dit moet veranderd worden.

We moeten ons realiseren dat degenen die liefde belijden bijvoorbeeld, NOG STEEDS geld aan het gebruiken zijn en dat ze precies aan het doen zijn wat de corporaties doen. Ze hebben geen oplossing die een antwoord voor iedereen zal bieden - alles wat ze hebben is om te schrijven op de achterkant van de collectieve promotie van gratis spullen, hou van spullen, geluksspullen en geld daaraan te verdienen om te proberen de mens psychologisch stabiel te houden want blijkbaar 'is de mens irrationeel'. Nee, de mens is niet irrationeel, het is het systeem dat irrationeel is en vervolgens wordt overleving irrationeel en wat de mens moet doen om te liegen en bedriegen om te overleven wordt irrationeel. Om een samenleving te hebben die gebaseerd is op liefde die niet een praktische verzekering is waar voor alle mensenrechten wordt gezorgd - dat is irrationeel! Dus de irrationaliteit is het totale systeem.


En dat allemaal op basis van deze ideologie van 'gratis spullen' die eigenlijk gebaseerd is op hebzucht, omdat diegenen die dingen produceren tegen de goedkoopst mogelijke prijs, zijn de waarde van de arbeid in de prijs van het product aan het verwijderen - ze doen dit door aan iedereen hetzelfde product te verkopen met verschillende merken, namen, hetzelfde bedrijf, het maken van een kleine winst op een ieder, maar omdat Miljarden het kopen, verdienen ze  Miljarden! Maar dat kan niet alle mensen in de samenleving ondersteunen zo langzaam maar zeker, de geldhoeveelheid is aan het opdrogen omdat de waarde van de arbeid verloren is gegaan. En toch, dit gaat zo door, alles in de naam van spiritualiteit, alles in de naam van religie aan het eind van de dag.
En vreemd genoeg diegenen die werden verondersteld in staat te zijn om de wereld veranderen die nu gevangen zitten in deze hele spiritualiteit van liefde en licht, zitten zo vast in hun illusie van 'liefde en licht' dat ze zullen zelfs beweren dat geld een illusie is, terwijl ze  het zelf gebruiken en ze hun waarheid te verkopen voor geld! We kunnen het spirituele niet scheiden van het economische, omdat: het is hetzelfde ding dat zich herhaalt.


Dit hele gratis spullen ding is toegenomen en opnieuw kun je dit allemaal bekijken. Ik kijk naar Zuid-Afrika en hoe dit bijvoorbeeld uitspeelt in de mobiele telefoonindustrie. Je kunt zien dat het ook uit te spelen in de mobiele telefoon industrie met bedrijven als RIM (Blackberry) en Apple. In Zuid-Afrika vind je merken dat meer en meer dingen gratis worden gegeven, de concurrentie is 'Gratis mobiele telefoon, wij verkopen je de zendtijd'.


Dus ze geven je het echte ding gratis wat een mobiele telefoon is en het ding dat je niet kunt zien wat de zendtijd is = daar betaal je voor. Heel bizar is het niet? En voor eeuwig is de concurrentie aan het ontstaan ​​en veel van de bedrijven die begonnen toen dit nieuwe fenomeen uitkwam zijn simpelweg aan het verdwijnen, want: het is allemaal aan het bewegen  richting een monopolie. Onvermijdelijk zal er maar één zijn 'Er kan er maar één zijn' zal het thema zijn en dat is de eenheid die iedereen verlangt: absolute hebzucht in de naam van het jou een product geven tegen een prijs waar niemand anders mee kan concurreren, al de werkgelegenheid in de wereld vernietigend = die welwillendheid is hebzucht, het is die hebzucht die de economieën van de wereld aan het vernietigen zijn.


Nu, Basisinkomen Gegarandeerd biedt eindelijk een oplossing voor dit probleem. Het zal helpen het kapitalisme zichzelf te herleven, je kunt zeggen dat Basisinkomen Gegarandeerd de toekomstige kapitalistische revival is, een systeem dat zal beseffen dat arbeid is zoals olie, dat arbeid is zoals zonlicht. Het creëert gecomprimeerde tijd als geld die het vermogen en de capaciteit van de individuele vrijheid produceren, die iemands keuze gelegenheid geeft. En binnen deze context moeten we opnieuw bezien hoe we producten produceren en ervoor zorgen dat de productie weer een systeem wordt dat werkgelegenheid biedt en dat de hele mensheid mogelijk maakt te profiteren en we moeten ervoor zorgen dat de middelen zijn waar ze horen als eigendom van de burgers van een land. Dan moeten we een manier ontwerpen waarop we kunnen samenleven tussen landen en elkaar ondersteunen omdat sommigen unieke producten zullen hebben die anderen niet hebben en door middel hiervan, moeten we ervoor zorgen dat er waardigheid voor iedereen is en dat de Mensenrechten in feite verzekerd en gegarandeerd zijn, net zoals je Basisinkomen Gegarandeerd is, zodat er weer vrijheid op Aarde is.


Dit is een vertaling, voor het origineel klik hier