Schuld is ook handel

"Als Mammon gebonden moet worden, dan zul je zijn machten moeten beperken, schuld en rente... Wat heeft een basisinkomen voor zin, als er nog schulden zijn of nog steeds schulden kunnen ontstaan?"

N.N.

  

Met een Leefbare Basisinkomengarantie ben je er niet. Je moet zien te voorkomen dat mensen persoonlijke schuld maken.

Daarom vind ik dus ook, dat het lenen of op afbetaling kopen van producten, zonder BKR check onmiddellijk moet worden verboden. Dat zie je in de Kijkshop of postorderbedrijven. Soms zie je nog wel eens "geen BKR check" -- dan weet je zeker wie ervoor gaat. Nog dieper kopje onder..

Iets wordt dus verkocht, met de wetenschap, dat men hoogst waarschijnlijk niet kan terugbetalen… Waarom zou men dit doen?

Schuld is ook handel!

Het handigst is, dat je twee bedrijfjes hebt… één bedrijf die spullen verkoopt en verlies lijdt, dus geen inkomstenbelasting betaald. Dit ene bedrijf verkoopt zijn schuld aan je andere bedrijf....je voelt 'm komen...je verkoopt een product, boven normale marktwaarde, immers je doet geen BKR, maar verkoopt voor een iets duurdere verkoopprijs plus rente. Vervolgens betaalt de koper niet, je verkoopt de schuld aan een incasseerder; je krijgt dan 75 of 80 procent -- 20 procent schrijf je af op niet te innen. En als je dan ook nog eens een aandeel hebt bij het incassobureautje...zit je dus niet met BTW, immers het is nu een financieel product geworden...

Veelal volgt er een inkomens- of loonbeslag...weet je zeker dat je elke maand een beetje krijgt. Geld is goed geïnvesteerd.

Binnen dergelijke geldverdienconstructies is kwijtschelden onwenselijk, want het is uitermate lucratief als mensen maar rente blijven betalen en de hoofdschuld het liefst niet aflossen. Er zijn namelijk 2 die willen hebben waarbij 1 dik verliest. 

In het Leefbaar Inkomensysteem zullen we alle schuld vergeven en dus ook overeen moeten komen dat persoonlijke schuld niet bevorderlijk is voor iemands leven. Het is niet nodig, men heeft voldoende geld (minimale voet is €1.500,=) om datgene wat men behoeft in één keer af te kunnen rekenen. Besluiten voor aankopen worden op een rationele basis genomen. De staat ook zal in het leefbaar basisinkomen ook geen schuld meer kunnen maken; dit zal in de grondwet vastgelegd dienen te worden willen we ooit vooruit komen als land. Een goed voorbeeld doet goed volgen...

Huizenprijzen, de PRAKTIJK(EN)

Tussen 1995 en 2008 stegen de huizenprijzen in Nederland met meer dan 250 procent, terwijl de kwaliteit en kostprijs niet evenredig steeg. De huizenprijzen in Nederland zijn van 1995 tot 2008 vooral zo gestegen, omdat consumenten in staat werden gesteld meer te lenen.

Voor 1995 was het gebruikelijk dat je een lening in 30 jaar afloste. De maandelijkse kosten zijn daarna gedrukt, omdat banken wilden financieren zonder aflossing. Er werden verzekeringen bij verkocht om onvoorziene situaties te dekken.

Aflossing werd niet nodig geacht, omdat het huis toch wel in waarde zou stijgen. Om huizenprijzen te laten stijgen, heb je 4 partijen nodig. De bank, een makelaar, een aannemer en een koper.

In de jaren '80 en daarvoor werd de prijs van een huis bepaald door de grond, materiaal, en loonkosten. Als een aannemer een huis wilde bouwen maakte hij een offerte, berekende materiaal, loon en natuurlijk winst. Zo kwam de aannemer aan zijn prijs. De koper ging met dit document naar de bank, kreeg een lening, loste maandelijks af en betaalde rente.

De bank wilde meer rente, dus men bedacht, we laten ze minder aflossen, krijgen we meer rente, immers de schuld blijft langer, tenminste tot men het huis verkoopt, beetje risico afdekken met een verzekering en klaar.

Door deze constructie waren de kopers ook geneigd meer te lenen, immers maandlasten leken te overzien. De aannemerij zag dat door deze constructie de prijzen op de bestaande huizen gingen stijgen, men ging meer betalen voor een bestaande woning. De situatie ontstond, dat een aannemer een huis bouwde voor kostprijs+winst die na oplevering vrijwel gelijk duurder was. Immers de prijs was niet meer gerelateerd aan bouwkosten, maar aan wat de koper kon lenen.

De aannemers dachten, ja hallo, da's leuk, we bouwen een huis en de koper gaat er met extra winst vandoor, laten we onze winstopslag verhogen. Dus het bouwen werd duurder. Een nieuwe woning werd dus duurder, zonder dat er noemenswaardige verhogingen in loon en materiaal waren. De aannemer kreeg extra winst.

Het cirkeltje ging door, huizen werden duurder, de aannemers dachten hoe kunnen we het maximale eruit halen. De oplossing lag bij de makelaars. Weet je wat we doen, we gaan geen offerte meer maken op basis van kostprijs, maar we maken een bouwtekening, laten deze aan een makelaar zien, we vragen wat zou dit huis kosten als we die daar bouwen? Mag jij dit huis voor ons verkopen, indien er nog geen koper is, kunnen wij lekker bouwen. Komt allemaal goed.

Je begrijpt, dat aannemers, geldverstrekkers en makelaars elkaar "goed" kennen, dus makelaar vraagt aan bank hoever kan ik gaan, wat kan je verstrekken? Zo kan iemand in het "wereldje" goed zaken doen.

Aldus gebeurde, de makelaar maakte een taxatie op een nog niet gebouwd huis, met deze taxatie ging de koper naar de bank en kreeg geld, immers de tegenwaarde was gedekt door een taxatierapport. Het huis was het wel waard. De bank verstrekte enorme leningen, de makelaar kreeg een percentage van de verkoopprijs, de aannemer maakte winst als nooit tevoren.

Echter, dit spelletje kun je spelen, tot tweeverdieners niet meer rente kunnen betalen, het houdt een keer op. Wat is het duurste huis dat een tweeverdiener kan belenen, het stopt dan. Men kan niet meer lenen, dus de eigenaar van een bestaand huis moet met de prijs dalen. Echter velen hebben het huis niet afgelost... Er ontstaat een restschuld...

Dus, hoe meer geld er in bezit van enkelen komt, hoe meer opgeblazen de prijs van een product zal worden. Als je het geld eerlijker (lees: gelijker) verdeeld, zal men niet in staat zijn te veel te betalen voor een product. Het is dus niet schaarste wat leidt tot inflatie, maar EGO.

Basisinkomen Gegarandeerd met Arbeid als Rente

Door de banken te nationaliseren (lees: in burgereigendom te brengen) binnen de Basisinkomengarantie en rente in de vorm van geld te verwijderen, zal de geldhoeveelheid in omvang toenemen door arbeid. De kapitaalwaarde van arbeid zal de geldhoeveelheid doen toenemen. De Duitsers hebben dit principe zeer doeltreffend toegepast, waar arbeid tot één van de pilaren van hun economische systeem werd gemaakt. Binnen de Basisinkomengarantie waar er een Basisinkomen is voor al je behoeften, waar je een gegarandeerd minimumloon hebt dat het dubbele is van het Basisinkomen, zal de arbeidswaarde vooraf bepaald worden als onderdeel van elk product en elke dienst die geproduceerd/geleverd wordt. Zodat de arbeid die je levert een waarde vertegenwoordigt die zichtbaar is in de prijs van goederen en diensten. Op deze manier zal iedereen begrijpen dat een ander zijn levensonderhoud deel is van de prijs die je voor producten en diensten betaalt en dat wanneer je geeft, dat gelijk staat aan wat je ontvangt. Arbeid wordt zo een deel van het economische waardesysteem, onderdeel van de productiekosten - dat voldoende moet worden gewaardeerd om de arbeider te kunnen ondersteunen.

Arbeid is een menselijke actie met een meetbare waarde, die een opeenstapeling van rente zal zijn waardoor je als resultaat een uit meerdere onderdelen bestaande rente krijgt, die dan zal leiden tot een steeds groter wordende economie, wat ervoor zal zorgen dat iedereen in een land voldoende wordt ondersteund om een waardig leven te kunnen leiden. Dit is een boeiend onderwerp dat economen al veel eerder hadden moeten overnemen, maar helaas werd arbeid veroordeeld in plaats van te beseffen dat arbeid in werkelijkheid de enige echte rente is die kan bestaan binnen een systeem dat gebaseerd is op geld. 

Naar een vertaling van: Creations Journey to Life: Day 439: Basic Income Guaranteed with Labor as Interest