Schuld is ook handel

"Als Mammon gebonden moet worden, dan zul je zijn machten moeten beperken, schuld en rente... Wat heeft een basisinkomen voor zin, als er nog schulden zijn of nog steeds schulden kunnen ontstaan?"

N.N.

  

Met een Leefbare Basisinkomengarantie ben je er niet. Je moet zien te voorkomen dat mensen persoonlijke schuld maken.

Daarom vind ik dus ook, dat het lenen of op afbetaling kopen van producten, zonder BKR check onmiddellijk moet worden verboden. Dat zie je in de Kijkshop of postorderbedrijven. Soms zie je nog wel eens "geen BKR check" -- dan weet je zeker wie ervoor gaat. Nog dieper kopje onder..

Iets wordt dus verkocht, met de wetenschap, dat men hoogst waarschijnlijk niet kan terugbetalen… Waarom zou men dit doen?

Schuld is ook handel!

Het handigst is, dat je twee bedrijfjes hebt… één bedrijf die spullen verkoopt en verlies lijdt, dus geen inkomstenbelasting betaald. Dit ene bedrijf verkoopt zijn schuld aan je andere bedrijf....je voelt 'm komen...je verkoopt een product, boven normale marktwaarde, immers je doet geen BKR, maar verkoopt voor een iets duurdere verkoopprijs plus rente. Vervolgens betaalt de koper niet, je verkoopt de schuld aan een incasseerder; je krijgt dan 75 of 80 procent -- 20 procent schrijf je af op niet te innen. En als je dan ook nog eens een aandeel hebt bij het incassobureautje...zit je dus niet met BTW, immers het is nu een financieel product geworden...

Veelal volgt er een inkomens- of loonbeslag...weet je zeker dat je elke maand een beetje krijgt. Geld is goed geïnvesteerd.

Binnen dergelijke geldverdienconstructies is kwijtschelden onwenselijk, want het is uitermate lucratief als mensen maar rente blijven betalen en de hoofdschuld het liefst niet aflossen. Er zijn namelijk 2 die willen hebben waarbij 1 dik verliest. 

In het Leefbaar Inkomensysteem zullen we alle schuld vergeven en dus ook overeen moeten komen dat persoonlijke schuld niet bevorderlijk is voor iemands leven. Het is niet nodig, men heeft voldoende geld (minimale voet is €1.500,=) om datgene wat men behoeft in één keer af te kunnen rekenen. Besluiten voor aankopen worden op een rationele basis genomen. De staat ook zal in het leefbaar basisinkomen ook geen schuld meer kunnen maken; dit zal in de grondwet vastgelegd dienen te worden willen we ooit vooruit komen als land. Een goed voorbeeld doet goed volgen...

Huizenprijzen, de PRAKTIJK(EN)

Tussen 1995 en 2008 stegen de huizenprijzen in Nederland met meer dan 250 procent, terwijl de kwaliteit en kostprijs niet evenredig steeg. De huizenprijzen in Nederland zijn van 1995 tot 2008 vooral zo gestegen, omdat consumenten in staat werden gesteld meer te lenen.

Voor 1995 was het gebruikelijk dat je een lening in 30 jaar afloste. De maandelijkse kosten zijn daarna gedrukt, omdat banken wilden financieren zonder aflossing. Er werden verzekeringen bij verkocht om onvoorziene situaties te dekken.

Aflossing werd niet nodig geacht, omdat het huis toch wel in waarde zou stijgen. Om huizenprijzen te laten stijgen, heb je 4 partijen nodig. De bank, een makelaar, een aannemer en een koper.

In de jaren '80 en daarvoor werd de prijs van een huis bepaald door de grond, materiaal, en loonkosten. Als een aannemer een huis wilde bouwen maakte hij een offerte, berekende materiaal, loon en natuurlijk winst. Zo kwam de aannemer aan zijn prijs. De koper ging met dit document naar de bank, kreeg een lening, loste maandelijks af en betaalde rente.

De bank wilde meer rente, dus men bedacht, we laten ze minder aflossen, krijgen we meer rente, immers de schuld blijft langer, tenminste tot men het huis verkoopt, beetje risico afdekken met een verzekering en klaar.

Door deze constructie waren de kopers ook geneigd meer te lenen, immers maandlasten leken te overzien. De aannemerij zag dat door deze constructie de prijzen op de bestaande huizen gingen stijgen, men ging meer betalen voor een bestaande woning. De situatie ontstond, dat een aannemer een huis bouwde voor kostprijs+winst die na oplevering vrijwel gelijk duurder was. Immers de prijs was niet meer gerelateerd aan bouwkosten, maar aan wat de koper kon lenen.

De aannemers dachten, ja hallo, da's leuk, we bouwen een huis en de koper gaat er met extra winst vandoor, laten we onze winstopslag verhogen. Dus het bouwen werd duurder. Een nieuwe woning werd dus duurder, zonder dat er noemenswaardige verhogingen in loon en materiaal waren. De aannemer kreeg extra winst.

Het cirkeltje ging door, huizen werden duurder, de aannemers dachten hoe kunnen we het maximale eruit halen. De oplossing lag bij de makelaars. Weet je wat we doen, we gaan geen offerte meer maken op basis van kostprijs, maar we maken een bouwtekening, laten deze aan een makelaar zien, we vragen wat zou dit huis kosten als we die daar bouwen? Mag jij dit huis voor ons verkopen, indien er nog geen koper is, kunnen wij lekker bouwen. Komt allemaal goed.

Je begrijpt, dat aannemers, geldverstrekkers en makelaars elkaar "goed" kennen, dus makelaar vraagt aan bank hoever kan ik gaan, wat kan je verstrekken? Zo kan iemand in het "wereldje" goed zaken doen.

Aldus gebeurde, de makelaar maakte een taxatie op een nog niet gebouwd huis, met deze taxatie ging de koper naar de bank en kreeg geld, immers de tegenwaarde was gedekt door een taxatierapport. Het huis was het wel waard. De bank verstrekte enorme leningen, de makelaar kreeg een percentage van de verkoopprijs, de aannemer maakte winst als nooit tevoren.

Echter, dit spelletje kun je spelen, tot tweeverdieners niet meer rente kunnen betalen, het houdt een keer op. Wat is het duurste huis dat een tweeverdiener kan belenen, het stopt dan. Men kan niet meer lenen, dus de eigenaar van een bestaand huis moet met de prijs dalen. Echter velen hebben het huis niet afgelost... Er ontstaat een restschuld...

Dus, hoe meer geld er in bezit van enkelen komt, hoe meer opgeblazen de prijs van een product zal worden. Als je het geld eerlijker (lees: gelijker) verdeeld, zal men niet in staat zijn te veel te betalen voor een product. Het is dus niet schaarste wat leidt tot inflatie, maar EGO.

Basisinkomengarantie en de Nationalisatie van Banken

Het bankwezen is in feite een middel dat door alle burgers in gelijke mate benodigd is. Dus daarom, als we kijken naar wat de middelen zijn die genationaliseerd zouden moeten worden, is de minimum richtlijn dat het al de middelen zijn die in gelijke mate door alle burgers benodigd zijn - dus je water, je elektriciteit, wegen, indien nodig transportsystemen, media, het bankwezen...alle dingen die voor een ieder nodig zijn om een fatsoenlijk leven te hebben en het bankwezen valt binnen deze categorie. Dit zal een einde maken aan de hele 'Occupy Wall Street' kwestie waar ze duidelijk het probleem benaderen zonder enige mogelijke oplossing en het niets meer is als een kamperen, tegen mensen schreeuwen zonder enige agenda die kan leiden tot een oplossing.

Het bankwezen in zeker opzicht is zo technologisch geworden dat het niet langer een belangrijke banenschepper is; het is gewoonweg een management van fondsen.

Dus - als we de banken nationaliseren en de aanpak met het minimumloon is dat men niet langer toestaat persoonlijke schuld op te stapelen - we vergeven alle schuld - en de banken faciliteren punten zoals het bouwen van huizen en de plaatsing van auto's - die schuld zijn op basis van kapitaalinvesteringen, die goed zijn voor de economische groei - dan kijken we hier naar een zeer stabiele banksector. De winsten die eruit voortvloeien - omdat de rentevoet minimaal zal zijn - zullen dan in overeenstemming zijn met wat vereist is om het Basisinkomengarantieproject in zijn geheel in een bepaald land te faciliteren. Bijvoorbeeld het punt van belang om te noteren met het Basisinkomengarantievoorstel is dat persoonlijke belasting afgeschaft zal worden, maar de belastingheffing in termen van laten we zeggen per transactie - hetgeen een verbruiksbelasting is, een per verkoop-belasting en toegevoegde waardebelasting - deze typen van belastingen zouden eerlijk zijn omdat het gebaseerd zal zijn op hoeveel men het systeem gebruikt en die belastingen specifiek bijeengebracht zouden worden om voor de functies van de regering te betalen.

Om een samenleving te faciliteren die zal stoppen met elkaar te misbruiken, is er een interessant punt dat overwogen moet worden en dat is om van contant geld over te gaan naar totaal digitaal geld, omdat met het totaal digitale geld men de aangeboren neiging om buiten het systeem te handelen reduceert en als zodanig deel te nemen in criminele activiteiten. Het zal in een Basisinkomengarantiesysteem ook het excuus dat 'iemand met contanten wil handelen omdat je geen belasting wil betalen' - irrelevant maken. Het zal stabiliteit voor het systeem brengen omdat degenen die belasting betalen op hun dienstverleningen of hun producten die ze kopen, het zijn basis zullen geven en dat zal verzameld worden door de banksector. En zo zal je financiële systeem voor het land zeer stabiel zijn en je budget zal naargelang beschikbaar geld zijn en wanneer noodzakelijk zal de prijsstelling of de belasting bijgesteld worden voor extra geld en de regeringen zullen niet toegestaan zijn geld te lenen, zodat die exorbitante hoeveelheden rentes die richting 'onduidelijke partijen' gaan, betaald door de arbeid van de burgers, kan stoppen.

Dus met het Basisinkomengarantiesysteem: staatsschuld, schuld van het land zullen niet bestaan, het is niet nodig. Fatsoenlijke boekhouding, fatsoenlijke planning zal dit voorkomen en het is aangeraden dat er in de basisconstitutie wordt geplaatst dat: een overheid geen schuld kan maken. En 'geen schuld weten te maken' zal ook inhouden dat de overheid geld zal moeten uitgeven aan kwesties die echt relevant zijn en dingen als oorlog zullen tot een einde komen terwijl dingen als onderwijs en gezondheidszorg, dingen die voor de burger relevant zijn = dat is wat er in de budgetten zal staan.

Voor de hand liggend is dat wanneer iemand het oneens is met zulke praktische redelijke oplossingen, iemand moet onderzoeken in welke criminele activiteiten ze aan het deelnemen zijn die ze willen beschermen, zodat ze 'meer geld' kunnen hebben wanneer het niet nodig is: er is voldoende voor iedereen.


Dit is een vertaling naar Creation's Journey to Life Day 421: Basic Income Grant and the Nationalization of Banks